من بعید میدانم این طور شود

رویکرد این قرارداد تعامل اقتصادی با کشور چین است. این توافق گرچه در زمان تحریم ها می تواند مثمرثمر باشد اما اگر قرار باشد برجام به نتیجه برسد دیگر لزومی ندارد که ایران برای عرضه نفت خود تخفیف بدهد، البته نباید نادیده گرفت در مفاد این توافق ۲۵ ساله قرار است کشور چین سرمایه گذاری های بلندمدتی را برای ایران داشته باشد و در این مقطع زمانی که در کشور سرمایه گذاری خارجی نداریم این مساله یک امتیاز مثبت است، اما گویا چین به دنبال مدیریت منطقه آزاد کیش است و حتی خبرهایی وجود دارد مبنی بر اینکه برنامه هایی برای ورود نیروهای نظامی در مناطقی که سرمایه گذاری می کند دارد و این مساله در تضاد با سیاست های کلان کشور است.

آمریکا هم دنبال خریدن ایران است؛ چراکه اصرار دارد هر چه خودش میگوید در عملکرد ایران محقق شود. آمریکا خودش نخواسته به برجام برگردد و فشار آورده که دربارۀ مسائل موشکی و منطقهای مذاکره کند. اگر آمریکا به تعهداتش خودش عمل میکرد و برمیگشت به برجام و تحریمها را لغو میکرد، ایران هم به مذاکره با آمریکا روی خوش نشان میداد.

بنابراین آمریکا باید خودش را هم مقصر بداند در این همکاری گستردۀ احتمالی ایران و چین. به نظرم اهمیت این سند همکاری بیشتر در حوزۀ ژئوپلتیک است. بایدن هم بیشتر نگران بعد ژئوپلتیک این همکاری است نه صرف همکاری اقتصادی ایران و چین. بایدن گفته بود برمیگردد به برجام، ولی این کار را انجام نداده است. این کار قبل از انقلاب تا حدودی انجام میشد. مثلا شوروی پروژۀ ذوبآهن اصفهان را انجام داد و ما همزمان با آمریکا و سایر کشورهای غربی نیز تعاملات مشابهی داشتیم. در این گزارش به پروژه ریلی ۹۰۰ کیلومتری میان تهران تا شمال شرق مشهد اشاره شده و گفته شده قرار است یک قطار سریع السیر میان تهران، قم و اصفهان احداث شود که زمینه اتصال آن به شبکه شمال به غربی که از تبریز میگذرد نیز فراهم خواهد شد.

از سال 1384 همزمان با رویکارآمدن محمود احمدینژاد بهعنوان رئیسجمهور تا سال 1392 سیاست خارجی ایران با اولویتبخشیدن به مسئولیتهای فراملی و نوع برداشت از نظم بینالمللی در تقابلی آشکار با مجموعه قدرتهای غربی قرار گرفت و به همین دلیل زمینه برای همکاریهای فراگیر میان ایران و کشورهای موسوم به «شرق» فراهم شد. این دو مقام ارشد وزارت خارجه ایران و چین در سپتامبر گذشته (شهریور) نیز در حاشیه اجلاس سازمان همکاری های شانگهای در تاجیکستان با یکدیگر دیدار و گفتگو کرده بودند. اینها بخشی از جزئیات اعلام شده برنامه همکاری ایران و چین است که احتمالاً از سوی منابع چینی در اختیار دیگر رسانهها قرار گرفته اند.

دیدگاهتان را بنویسید